پرش به محتوا

گنج

گنج›نیر تبریزی›سایر اشعار›شمارهٔ ۱۷

شمارهٔ ۱۷

قافیه: ستم۱ بیت

پاس خوددار که تو مست و حریف عیار استدزد جهدش همه آشفتگی بازار است

خلاصه

هوش مصنوعی: این بیت از شعر به وضوح به حالتی اضطراب‌آور و آشفتگی اشاره دارد. "پاس خوددار" به معنای محافظت از خود در شرایط سخت و فریبنده است، در حالی که "دزد" نماد کسی است که در تلاش است تا به هر قیمتی وضعیت را به هم بزند و بازار را به آشفته‌ترین حالت درآورد. به طور کلی، این شعر به تنش‌ها و ناپایداری‌هایی اشاره می‌کند که در زندگی و روابط انسانی وجود دارد.

پیشینشمارهٔ ۱۶ پسینشمارهٔ ۱۸

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی