شمارهٔ ۱۱ - قطعه قافیه: زاردارد۴ بیت آمد آهسته شب به بستر مندلبری کافت دل و دین است گفتمش کیست که هان که در شب تاراینچنین شب روی نه آئین است اسم شب ده و گرنه دزد دلینک گواهت کمند پرچین است کوی غبغب نهاد بر لب منگفت بر گوش من که ماچین است