شمارهٔ ۲۴

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)قافیه: امکن۸ بیت

ای بر کفت تیغ جفا از قتل ما پروا مکنبگذشته ایم از خون خویش اندیشه از فردا مکن

آسوده در مهد لحد خوابیده اند این مردگانبگذارشان در خواب خوش آن لعل را گویا مکن

نه جان نه سر، نه دین، نه دل ماند از برای عاشقانرحمی کن و یک بوسه را دیگر بها بالا مکن

افسرده دلهای فغان جز از دل من برمخیزفرسوده ی غم سینه ها جز سینه ی من جا مکن

ریزند اگر در دامنت نقد دو کون و در عوضخواهند کالای غمش زینهار کاین سودا مکن

ای چشم تر مردم مرا خوانند امام کشوریاز عشق من کس را خبر نبود مرا رسوا مکن

مال یتیم و رشوه را بخشیدم ای قاضی به تومن ماندم و یک جرعه می با من در آن غوغا مکن

دریای عشق است و جفا در آن «صفایی» ناخداکشتی بران، اندیشه‌ای از موج این دریا مکن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره احساس درد و رنج عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از طرفی به تیرگی‌های جفا و ظلم اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگر از مشکلات نترسد و به گذشته فکر نکند. او به آرامش مردگان در خواب اشاره دارد و از دیگران می‌خواهد که در این باره نگرانی نداشته باشند. شاعر همچنین از نبودن جان و دل برای عاشقان سخن می‌گوید و درخواست می‌کند که حتی یک بوسه نیز ارزشمند باشد. او از دل افسرده خود می‌گوید و می‌خواهد که دیگران در غم او شریک نشوند. در نهایت، شاعر به عشق و دشواری‌های آن اشاره می‌کند و از دیگران می‌خواهد که از مشکلات عشق دوری کنند.