گنج

بخش ۵۷ - گفتن درزی ترک را هی خاموش کی اگر مضاحک دگر گویم قبات تنگ آید

گفت درزی ای طواشی بر گذروای بر تو گر کنم لاغی دگر
پس قبایت تنگ آید باز پساین کند با خویشتن خود هیچ کس
خندهٔ چه رمزی ار دانستییتو به جای خنده خون بگرستیی