بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و میگرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیموار کی فرزند را قربان میکرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود میسپرد و امر آمد مصطفی را علیهالسلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فیابراهیم
آن یکی پرسید از مفتی به رازگر کسی گرید به نوحه در نماز
آن نماز او عجب باطل شودیا نمازش جایز و کامل بود
گفت آب دیده نامش بهر چیستبنگری تا که چه دید او و گریست
آب دیده تا چه دید او از نهانتا بدان شد او ز چشمهٔ خود روان
آن جهان گر دیده است آن پُر نیازرونقی یابد ز نوحه آن نماز
ور ز رنج تن بد آن گریه و ز سوکریسمان بسکست و هم بشکست دوک