بخش ۴۲ - تفسیر انی اری سبع بقرات سمان یاکلهن سبع عجاف آن گاوان لاغر را خدا به صفت شیران گرسنه آفریده بود تا آن هفت گاو فربه را به اشتها میخوردند اگر چه آن خیالات صور گاوان در آینهٔ خواب نمودند تو معنی بگیر
آن عزیز مصر میدیدی به خوابچونک چشم غیب را شد فتح باب
هفت گاو فربه بس پروریخوردشان آن هفت گاو لاغری
در درون شیران بدند آن لاغرانورنه گاوان را نبودندی خوران
پس بشر آمد به صورت مرد کارلیک در وی شیر پنهان مردخوار
مرد را خوش وا خورد فردش کندصاف گردد دردش ار دردش کند
زان یکی درد او ز جمله دردهاوا رهد پا بر نهد او بر سها
چند گویی همچو زاغ پر نحوسای خلیل از بهر چه کشتی خروس
گفت فرمان حکمت فرمان بگوتا مسبح گردم آن را مو به مو