بخش ۷۲ - به اقرار آوردن معاویه ابلیس را

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۹ بیت

تو چرا بیدار کردی مر مرادشمن بیداریی تو ای دغا

همچو خشخاشی همه خواب آوریهمچو خمری عقل و دانش را بری

چارمیخت کرده‌ام هین راست گوراست را دانم تو حیلتها مجو

من ز هر کس آن طمع دارم که اوصاحب آن باشد اندر طبع و خو

من ز سرکه می‌نجویم شکریمر مخنث را نگیرم لشکری

همچو گبران من نجویم از بتیکو بود حق یا خود از حق آیتی

من ز سرگین می‌نجویم بوی مشکمن در آب جو نجویم خشت خشک

من ز شیطان این نجویم کوست غیرکو مرا بیدار گرداند بخیر

گفت بسیار آن بلیس از مکر و غدرمیر ازو نشنید کرد استیز و صبر

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از کسی می‌پرسد که چرا او را بیدار کرده است، زیرا او را دشمن بیداری می‌داند. شاعر به این ویژگی‌های او اشاره می‌کند که به مانند خشخاش خواب‌آور و مانند شراب عقل و دانش را از بین می‌برد. او تأکید می‌کند که در جستجوی حقیقت است و می‌خواهد از هر کسی که احساس می‌کند مناسب است، بهره‌برداری کند. او به جستجوی چیزهای باارزش می‌پردازد و نمی‌خواهد درگیر خواسته‌های بی‌ارزش شود. در نهایت، او به تأمل در مورد شیطان و فریب‌های او می‌پردازد و از آنچه که می‌داند، استقامت نشان می‌دهد.