بخش ۲۱ - بیان دوازده سبط از نصاری
قوم عیسی را بُد اندر دار و گیرحاکمانْشان دَه امیر و دو امیر
هر فَریقی مَر امیری را تبعبنده گشته میرِ خود را از طمع
این دَه و این دو امیر و قومشانگشته بَندِ آن وزیر بَد نشان
اعتمادِ جمله بر گفتارِ اواقتدای جمله بر رفتار او
پیش او در وقت و ساعت هر امیرجان بدادی گر بدو گفتی بمیر