بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرمِ کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست
بانگ میآمد که ای طالب بیاجود، محتاج گدایان چون گدا
جود میجوید گدایان و ضعافهمچو خوبان کآینه جویند صاف
روی خوبان ز آینه زیبا شودروی احسان از گدا پیدا شود
پس ازین فرمود حق در والضحیبانگ کم زن ای محمد بر گدا
چون گدا آیینهٔ جودست هاندم بود بر روی آیینه زیان
آن یکی جودش گدا آرد پدیدو آن دگر بخشد گدایان را مزید
پس گدایان آیت جود حقندوانک با حقند جود مطلقند
وانک جز این دوست او خود مردهایستاو برین در نیست نقش پردهایست