بخش ۱۰۰ - تفسیر بیت حکیم سنائی رضی الله عنه «آسمانهاست در ولایتِ جان، کارفرمای آسمان جهان» «در ره روح پست و بالاهاست، کوههای بلند و دریاهاست»
غیب را ابری و آبی دیگرستآسمان و آفتابی دیگرست
ناید آن الّا که بر خاصان پدیدباقیان فی لَبْس مِنْ خَلْقٍ جَدید
هست باران از پی پروردگیهست باران از پی پژمردگی
نفع باران بهاران بوالعجبباغ را باران پاییزی چو تب
آن بهاری نازپروردش کندوین خزانی ناخوش و زردش کند
همچنین سرما و باد و آفتاببر تفاوت دان و سررشته بیاب
همچنین در غیب انواعست ایندر زیان و سود و در ربح و غبین
این دم ابدال باشد زان بهاردر دل و جان روید از وی سبزهزار
فعل باران بهاری با درختآید از انفاسشان در نیکبخت
گر درخت خشک باشد در مکانعیب آن از باد جانافزا مدان
باد کار خویش کرد و بر وزیدآنک جانی داشت بر جانش گزید