شمارهٔ ۴۸ - تاریخ فوت میرمحمدحسین
آه که آخر کسوف کرده ز جور فلکمهر جهانتاب علم میرمحمدحسین
کرده غروب و نموده روز جهان را سیاهکوکب فضلش که داشت شعشعه نیرین
رفت زو فتاد از صفا محفل دانشوریکانجمن علم و فضل داشت ازو زیب و زین
رایت علمش که داشت لشکر دین را بپایگشت نگون و فکند غلغله در مشرقین
خون ز وفاتش گشای از رگ مژگان که هستگریه به هر دیدهای از غم او فرض عین
چون شد ازین خاکدان سوی جنان و فکنددر صف جن و بشر رحلت او شور و شین
خامه مشتاق گفت از پی تاریخ سالشد بسرا جنان میرمحمدحسین