شمارهٔ ۳۳ - تاریخ فوت سیدمحمد
حیف از سید محمد کامد از دور سپهرپرتو خورشید رویش عاقبت برطرف بام
رفت از این محفل برون و رفتنش احباب راکرد ز هر غم بکام و ریخت خون دل بجام
کوکب برج سیادت بود و میکردند کسبمهر و مه نور و ضیا از طلعت او صبح و شام
رونهفت از دور چرخ و از زوال کوکبشروز و شب سادات را شد قیر گون و نیل فام
چون هوای جنتش در سر فتاد و شد رواناز ریاض دهر سوی روضه دارالسلام
کلک مشتاق از پی تاریخ فوتش زد رقمباد فردوس برین سیدمحمد را مقام