شمارهٔ ۱۶ - تاریخ جلوس علی شاه
به ما دوش این مژدهٔ روحپرورز فیض نسیم سحرگاه آمد
که از کعبتین مه و مهر ما راهمه نقش امید دلخواه آمد
ز دور فلک کوکب ما ز پستیچو یوسف برون از ته چاه آمد
سرش بود آخر همه سربلندیبه ما آنچه از بخت کوتاه آمد
نخواهیم چون شمع ما تیرهروزانبه جان بعد ازین ز آتش و آه آمد
که از روشنی کوکب طالع ماشبافروز چون مشغل ماه آمد
جهان شد تهی از غم و پر ز عشرتکه بدخواه رفت و نکوخواه آمد
برای چه در پرده سنجم نواییکه عشرتفزا و المکاه آمد
ز اقلیم شاهنشهی رفت نادربرون و خدیو ملک جاه آمد
برازندهٔ تخت و دیهیم یعنیعلی آن شه عرش درگاه آمد
پس از رفتنِ آن جفاپیشه خسروچو این عدلپرور شهنشاه آمد
به گوشم ز مرغان گلزار غیبیبه تاریخش این نغمه دلخواه آمد
که چون نادر از کشور پادشاهیبرون رفت سلطان علی شاه آمد