شمارهٔ ۳۲۲
خوشا فصل گل و عهد جوانیخصوص آغاز صبح زندگانی
مغنی دلکش و ساقی پریوشقدح لعلی و صهبا ارغوانی
مهش برده ز مهر عالم افروزسبق از راه و رسم مهربانی
بقامت غیرت سرو زمینیبصورت رشک ماه آسمانی
نشسته در میان سبزه با همز می سرخوش بآینی که دانی
زبان در کامشان گاه تکلمز نرمی با وجود ترزبانی
بسان صفحهای دلهای سادهتهی ز الفاظ و لبریز از معانی
مرا مشتاق اگر این صحبت خوشکه باشد عین کام و کامرانی
شود قسمت دمی از زاهدان بادبهشت و عیشهای جاودانی