شمارهٔ ۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انشرا۷ بیت

غم دل کس به امید چه گوید دل‌ستانش راچرا بلبل خروشد نشنود چون گل فغانش را

مکن ای گل جفا با بلبل خود این قدر ترسمرود از باغ و نتوانی تهی دید آشیانش را

ندارم گر برش از بوالهوس فرقی عجب نبودکه نشناسد ز گلچین هیچ گلبن باغبانش را

به کویت گر چنین آشفته می‌گردم مکن منعمدلی گم کرده‌ام اینجا و می‌جویم نشانش را

دو دستم بهر آن دادند در جولانگه نازشکه از دستی رکابش گیرم از دستی عنانش را

جفای دوست باشد لطف دیگر گو فلک هرگزنسازد مهربان با من دل نامهربانش را

کشد مشتاق تا کی محنت هجران خوش آن ساعتکه بیند روی جانان و کند تسلیم جانش را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره غم و درد عشق صحبت می‌کند. شاعر از غم دل و تنهایی‌اش می‌گوید و اشاره می‌کند که بلبل (نماد عاشق) فریادش را می‌زند اما گل (نماد معشوق) صدایش را نمی‌شنود. شاعر از گل می‌خواهد که با بلبلش بد رفتاری نکند و نترسد که بلبل از باغ برود. او همچنین بیان می‌کند که اگر بلبل از گل جدا شود، هیچ کس به زیبایی‌های باغ توجهی نخواهد کرد. شاعر در جستجوی دل گمشده‌اش است و برای این عشق ناراحت و آشفته‌احوال است. شعر به جفای دوست و مشکلات عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که سختی‌های هجران را تحمل می‌کند و امیدوار به دیدن عشقش است.