شمارهٔ ۱۳۱ - در تاریخ وفات نجف قلی خان فرماید
ای آن که بر مزار غریبان کنی گذارآهسته پای نه که بود چشم و روی و سر
آهسته پای نه که به هر جا کنی گذاربر پیکر لطیف عزیزی بود گذر
این خفته زیر خاک که خوارش نمود مرگبودی در این جهان عزیزتر
والاگهر سلیل علی خان نجف قلیخان خجسته خوی، امیر نکوسیر
هجرت نمود عهد صغر را زسیستانآمد به سوی خطه ی ری با مهین پدر
با عز و جاه زیست چهل سال و برد عمردر کف نیک نامی و آزادگی بسر
سال هزار و سیصد و سه جانب جنانگردید روز عاشر ذی حجه ره سپر
در ری وداع دار فنا گفت و مدفنششد خاک پای قم که بود در شرف ثمر
در درگهی که عالمیان را بود مطافمانند کعبه هست در آفاق مشتهر
تاریخ سال رحلت وی جستم از «محیط»به نمود چون به سوی ریاض جنان سفر
گفتات نجف قلی خان طوبی مقر بودتاریخ سال رحلت او هست در شمر