شمارهٔ ۱۰۱ - ایضاً در تاریخ آئینه کاری حرم مطهر حضرت امام زاده حمزه علیه السلام
ایزد بخشنده در پناه شهنشاهمیر زمن را دهاد عمر مؤبد
گشت به دوران شهریار مؤیدملت اسلام را اساس مشیّد
ماحی آثار کفر و ظلم و ظلالتحامی شرع مبین متقن احمد
سایه ی یزدان خدیو عادل باذِلفخر سلاطین غلام آل محمد
ناصر دین شاه بی همال که او رادولت جاوید بادو ملک مخلد
یافت به دوران زدادگستری اوملت بیضا شکوه فر مجدد
هریک از چاکران درگه شاهیپیشه نمودند کسب دولت سرمد
این حرم محترم که تربت پاکشصد ره بهتر بود ز روح مجرّد
سال هزار و دویست و نود و یکچون به شد از هجرت رسول مسدّد
کرد خجسته بنای آینه اش راصِهر شهنشه امیر اکرم امجد
فخر خوانین سپهر شوکت و حشمتخان معیر جهان همت و سودّد
زاده ی گنجور شاه دوست محمد علی خانخازن خسرو و امیر دوست محمد
وارد این بقعه چون شوی که بروبدخاک درش حور عین ز زلف مجعّد
آن چه به خواهی طلب نما که خداوندهیچ دعا را درین مکان نکند رد
سجده کن و خاک را به بوس که اینجاآمده مدفون سلسل اطهر احمد
زاده ی هفتم امام حمزه که هر دمبادا بوی درود و رحمت بی حد
روز قیامت سفید رو بود و شادهرکه بساید به خاک درگه او خّد
در حرمش مهر و مه بود چو دو قندیلروز شبش خادمان ابیض و اسود
عارف او ناجی است و صالح و مؤمنمنکر وی هالک است و طالح و مرتد
آل پیمبر همه مظاهر حقندمدحتشان چون ثنای حق شده بیعد
نیست چو ممکن مدیح حضرت حمزهختم سخن بر دعا نمود محمد