شمارهٔ ۲ - فی رثائه علیه السلام عن لسان أبی عبدالله علیه السلام
شاه دین را بود شور محشربر سر نعش شهزاده اکبر
ای شکیب دل آرام جانمای روان تن ناتوانم
ای جگر گوشۀ مهربانمای علی اکبرِ نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
تو همای حقیقت نشانیشاهباز بلند آشیانی
از چه در خاک و در خون طپانیای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
چهره ات یک فلک آفتابستطره ات یک جهان مشک نابست
ای دریغا که در خون خضا بستای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
ای پر از زخم کین اینچه حالستاین حقیقت بود یا خیالست
یکتن و این جراحت محالستای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
حیف از آن طلعت ماه رخسارحیف از آن قامت سرو رفتار
حیف از آن منطق شهد گفتارای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
حیف از آن قدّ با اعتدالتحیف از آن شاخ طوبی مثالت
دست کین تیشه زد بر نهالتای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
حیف از آن مشگسا سنبل ترحیف از آن جعد و موی معنبر
دل ز داغت چه عودی بمجمرای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
حیف از آن روی و موی نبوتحیف از آن روز و بازو و قوت
داد از این قوم دور از مروتای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
لعل خشک تو ای لؤلؤ ترقوت جان بود و یاقوت احمر
گرچه مرجان ما را زد آذرای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
ای عقیق لبت کهربائیکی شود غنچه لب گشائی
عندلیبانه گوئی توائیای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
بود امیدم ای نازنینمبزم دامادیت را بچینم
حجلۀ شادیت را ببینمای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
ای دریغا ز ناکامی توجان فدای خوش اندامی تو
وانقد و قامت نامی توای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
حیف از آن لالۀ ارغوانیشد خزان در بهار جوانی
خاک غم بر سر زندگانیای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
وای بر حال لیلای مجنونگر به بیند ترا غرقه در خون
با دل زار او چون کنم چونای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
روی دردشت و هامون گذاردیا سر نعش تو جان سپارد
طاقت این مصیبت نداردای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
آه اگر عمۀ مستمندتبیند این زخم بیچون و چندت
تا قیامت بود دردمندتای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم
خواهرت روز و شب می گدازدیا بسوزد ز غم یا بسازد
کو برادر که او را نوازدای علی اکبر نوجوانم
ای بخون غرقه روح روانم