فی مدح مسلم بن عقیل و رثائه سلام الله علیه
ای قبلۀ عقول و امام بنی عقیلصلوات بر تو باد بالإشراق و الأصیل
ای بدر مکه، نور حرم، ماه بی نظیروی مالک رقاب امم، شاه بی بدیل
ای درگه تو کعبۀ آمال هر فریقوی خرگه تو قبلۀ آمال هر قبیل
ای در منای عشق وفا اولین ذبیحوی در مقام صبر و صفا دومین خلیل
ای طرۀ ترا شده و اللیل رهنماوی روی نازنین ترا والضحی دلیل
ای سرو معتدل که بمیزان عدل نیستدر اعتدال شاخۀ سرو ترا عدیل
یک نفخه ای ز بوی تو هر هشت باغ خلدیک رشحه ای ز کوثر لعل تو سلسبیل
در گوهر فلک نبود قدرت کمالچشم فلک ندیده جمالی چنین جمیل
ای تشنگان بادیه را خضر رهنمادر وادی ضلال توئی هادی سبیل
ای یکه تاز رزم و سرافراز بزم عزمکز جان و دل معارف حق را شدی کفیل
شاه خواص را بلیاقت سفیر خاصافزود بر جلال تو این رتبۀ جلیل
ای در کمند طائفهٔ بیوفا اسیروی در میان فرقۀ دور از خدا ذلیل
بستند با تو عهد و شکستند کوفیانآوخ ز بیوفائی آن مردم رذیل
بیخانمان بکوفه فتادی غریب وارای منزل رفیع تو مأوای هر نزیل
شد ادعا و نسل خطازادۀ زیادداد ستم بداد بر آن عنصر اصیل
کی عاقر ثمود جفائی چنین نموداز باد رفت واقعۀ ناقه و فصیل
هرگز ندیده هیچ مسلمان ز کفاریظلمی که دید مسلم از آن کافر محیل