شمارهٔ ۵ - فی الاستغاثة بالحجة عجل الله فرجه
ای حریمت کعبۀ توحید را رکن یمانآستانت مستجار است و درت دار الامان
پیش کرسی جلالت عرش کمتر پایه ایبیت معمور جمالت قبلۀ هفت آسمان
چرخ اعظم همچو گوئی در خم چو کان تستخرگهت را کهکشان آسمان یک ریسمان
شاهبازان فضای قدس را عنقاء قافیکه تازان محیط معرفت را قهرمان
شاهد زیبای بزم جمع جمع و شمع جمعدرۀ بیضای وحدت ناظم عقد جُمان
هیکل جود و فتوت را توئی انسان عینخانۀ وحی و نبوت را چراغ دودمان
چیست با فرمان تو کلک قضا، لوح قدرهر دو در دیوان تو خدمتگزار و ترجمان
فیض سبحانی و آن لاهوت ربانی قرینامر گاف و نون و آن عزم همایون توامان
مادر گیتی طفیل طفل مطبخ خانه اتخوان احسان ترا آباء علوی میهمان
در گلستان حقائق شاخۀ طوبی توئیدر چمن زار معارف قدّ سرو تو چمان
ای بطلعت صورتی بیرون ز مرآت خیالوی برفعت سرّ معنائی که ناید در گمان
قاب قوسین دو ابروی تو ای رفرفسوارعالمی را می زند بر هم به آن تیر و کمان
شاه اقلیم ولایت مالک کون و مکانخسرو ملک هدایت صاحب عصر و زمان
قطب اقطاب طریقت یا مدار معرفتحامل سرّ حقیقت یا محلّ ایتمان
ای کفیل دین و آئین حافظ شرع مبینکس ندارد جز تو میثاق الهی را ضمان
حجت حق بر جهان و بهجت کون و مکانگلشن دین از تو خرم روح ایمان شادمان
مردم چشم دو گیتی روشن از دیدار تستهمتی ای روشنائی بخش چشم مردمان
بار بستند از این دنیای دون جهانهای پاکیک جهان جانی برای یک جهانی جان بمان
ای خداوند حرم ای محرم اسرار غیبتابکی باشد حرم در دست این نامحرمان
باز شد بیت الصمد بیت الصنم یا للأسفکاسر اصنام کو؟ شاها توئی دست همان
خانه های قدس حق را پای پیلان محو کردخاندان نجد را ایزد کند بی خانمان
خانه هائی را که برتر بود از سبع شدادخانه هائی را که بودی رشک جنات ثمان
خسروا صبر و تحمل پیشه کردن تا بکیتیشه بی اندیشه زن بر ریشۀ این ظالمان
پادشاها در کجا بودی زمین کربلاکان شه مظلوم بییاور به چنگ طاغیان
گرچه در معنی جوابش را همیگفتی به جانلیک در صورت نبودی یاور او در عیان