شمارهٔ ۱ - فی مدح الامام ابی عبدالله الصادق سلام الله علیه
ربیع است و دل بر جمال تو شائقنه بر لاله و ارغوان و شقائق
ربودی تحمل زمن، گل ز بلبلچه لیلی ز مجنون و عذرا ز وامق
به بوی خوش گل شود مست بلبلبه بوی تو دیوانه بیچاره عاشق
نه چون خط نیکویت اندر ریاحیننه چون سنبل مویت اندر حقائق
نه زیباست با قامتت شاخ طوبینه لایق بسرو قدت نخل باسق
توئی دوحۀ بوستان معارفتوئی گلبن گلستان حقائق
توئی عقل اقدم توئی روح عالممحیط دوائر مدار مناطق
توئی نیر اعظم و نور انوارچراغ معارف فروغ مشارق
توئی منطق حق و فرمان مطلقالی الحق داع و بالحق ناطق
امام الهدی صالح بعد صالحدلیل الوری صادق بعد صادق
خلیف البقی جعفر بن محمدکثیر الفواضل عظیم السوابق
دلیل حقیقت لسان شریعتامام طریقت بکل الطرائق
به تجلیل او دشمن و دوست یکسانبه تحلیل او هر مخالف موافق
ز منصور مخذول چندان بلا دیدلقد کاد تنهدّ منه الشواهق
سر اهل ایمان سر و پای عریانبسی رفت در محفل آن منافق
نگویم ز گفت و شنودش که بودشکسمّ الأفاعی و حدّ البوارق
چنان تلخ شد کامش از جور اعداءکه شد سمّ قاتل بر او شهد فائق