بخش ۶
شیخ این دو بیت بخط خویش نوشته بود:
لان کانت الایام فرقن بیننافانا بقرب القلب مجتمعان
تصورت فی قلبی لفرط صبابتیفشخصک لی نصب بکل مکان
*
ای دوست ترا به جملگی گشتم منحفا که درین سخن نه زرقست و نه فن
کر تو ز وجود خود برون جستی پاکشاید صنما بجای تو هستم من
بیت
چندانکه بکوی سلمه یارست و ربودچندانکه درخت میوه دارست و مرود
چندانکه ستاره است برین چرخ کبوداز ما ببر دوست سلامست ودرود
بیت
بر رسته دگر باشد و بر بسته دگر.......................................................
بیت
تنگ دلی نی و دل تنگ نیتنگ دلانرا بر ما رنگ نی
بیت
دریغم آید خواندن گزاف وار دو نامبزرگوار دو نام از گزاف خواندن خام
یکی که خوبان را یکسره نکو خواننددگر که عاشق گویند عاشقان را عام
دریغم آید چون مر ترا نکو خواننددریغم آید چون بر رهیت عاشق نام