شمارهٔ ۱ - در نعت خاتم النبیین(ص)

۱۷ بیت

یا عارج المعارج یا سید الرسلیا هادی الخلایق یا موضح السبل

لولا سراج دینک فی عیهب الظلمظلت عقول قاطبه الخلق فی الضلل

من ضوئک استضاء سقراط فی الغیوبمن نورک استنار فلاطون فی المثل

یا زائر الجنان علی سده الرسولاذانت من شفاهک قبلتها فقل

رمنا نری المدینه مشیا علی العیونشوقا الی جنابک من ابعد السبل

یا حبیبا عنه قلبی فی الشتغاللاتسل قد ضاق للصبر المجال

کیف تدری انت رقدان الدلالان اشفاری بعینی کالنصال

یا ریاض الوصل یا حی الحبیبیا رعیدالعیش منکن القریب

من بسجن الهجر مع قلب کئیبماله والرکض فی قدس الوصال

هجر کم هامنه لی قلب مریضوصلکم من این لی هذاالرمیض

ان عندالخلق حالی مستفیضلا تلومونی فانی فی نکال

ان نارالهجر خلان الوداداخرقتنی حیث لم یبق الرماد

هجر کم یا ماله من امتدادمهجتی یا مالهامن احتمال

للهوی عین بقلبی طافیهنار عشق کالریاح السافیه

یا رقودا فوق مهد العافیههل یری دو محنه منکم ینال

تنبت النیران بعد تربتیفی الهوی هذا حبیبی دربتی

ما یطیق السمع منکم کربتیاصدقائی اترکوا اعنی المقال

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به ستایش پیامبر اسلام و ویژگی‌های او می‌پردازد. شاعر در آن از نور و هدایت پیامبر صحبت می‌کند و می‌گوید که بدون وجود او، انسان‌ها در تاریکی و گمراهی باقی می‌ماندند. او به دانشمندان بزرگی همچون سقراط و افلاطون اشاره می‌کند و می‌گوید که نور پیامبر باعث روشنایی آنها شده است. شاعر با حسرت و شوق به دیدار پیامبر اشاره می‌کند و از درد دوری و انتظار رنج می‌برد. او در توصیف عشق و محبتی است که به پیامبر دارد، به معانی عمیق و غیر قابل تحمل فاصله و هجر اشاره می‌کند. در نهایت، بیانگر این است که عشق او به پیامبر چنان است که نمی‌تواند آن را تحمل کند و از دوستانش می‌خواهد تا او را در این درد و احوالش درک کنند.