پرش به محتوا

گنج

گنج›میلی›متفرقات›شمارهٔ ۲۹

شمارهٔ ۲۹

۱ بیت

حسرت فرو خورم چو به رویش نظر کنمآنگه به گریه افتم و از دل بدر کنم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از حسرتی که به خاطر دیدن کسی دارد سخن می‌گوید. وقتی به او نگاه می‌کند، احساس غم و اندوهی در دلش ایجاد می‌شود که باعث می‌شود به گریه بیفتد.

پیشینشمارهٔ ۲۸ پسینشمارهٔ ۳۰

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی