شمارهٔ ۷ - مهر ماه
ای مه مه مهر و مهر ماه استبی باده نشستن از گناه است
روز و رخ دوستان سپید استروی و دل دشمنان سیاه است
سلطان ملک ارسلان مسعوددر ملک به کام نیکخواه است
شاهان همه بندگان اویندامروز چو او کدام شاه است
کعبه است عزیز و پیشگاهشیارب چه خجسته پیشگاه است
یکتاست به بندگیش گردونگر چند به خدمتش دو تاه است
ایوانش نه پیشگاه ایوانشسرمایه عز و اصل جاه است