شمارهٔ ۲ - اردی بهشت ماه
بهشت است گیتی ز اردیبهشتحلال آمد ای مه می اندر بهشت
به شادی نشین هین و می خواه میکه بی می نشستنت زشتست زشت
به راغ و به باغ و به کوه و به دشتز فر گرانمایه اردی بهشت
بخندید گلزار و بگریست ابربنالید مرغ و ببالید کشت
بسی کله یابی که رضوانش بافتبسی حله بینی که حوراش رشت
تو گویی که ملک ملک ارسلانگل و عنبر و مشک درهم سرشت
جهاندار شاهی که چرخ بلندبه ملکش یکی عهد محکم نبشت