گنج

شمارهٔ ۵۲

۲ بیت
می‌گفت به سرو در چمن فاخته‌ایهر چند به ما سایه نینداخته‌ای
این بس که به طوق بندگی خاکی رااز روز ازل بندهٔ خود ساخته‌ای