شمارهٔ ۴

۴ بیت

آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسیچونکه کس محرم آن نیست نگویم به کسی

طعمه باز به گنجشک نشاید دادنسر عنقا نتوان گفت به پیش مگسی

سر دریا به گهر گوی چه گویی با کفدر چو بخشی به صدف بخش چه بخشی به خسی

باور از من نکنی قصه دریای محیطای که هرگز نشنیدی و ندیدی ارسی