شمارهٔ ۵ - فرد

۱۸ بیت

حکم الجمال بذله العشاقو بعشوه المعشوق فی الافاق

یا اکمل مظهر الوجه الباقیا واسطه الفیض من الخلاق

ختمت بکم مظاهر الاشیاءتمت بکم مکارم الاخلاق

خذوا العلم من افواه الرجالبقلب لا بعقل ذی عقال

و اقبل نحوهم روحا و قلباولا یقبل بنفس ذی جلال

من یطلب فی الحب من الحب وصالمن غیر فنا نفسه فهو محال

ان تشبه تبلغ وصل المحبوبدع نفسک فی الدرب تقدم و تعال

تعبنا من نزول و انتقالرمیتا من حلول و ارتحال

علی کهف ارینا مستریحاعلی طرف من اطراف الجبال

حفرنا حفره فیها وقعناوقوع الغیث فی صدق اللالی

العین بدت بکسوه الاعیانمنها ظهرت بصورت الاکوان

ماتم ظهورها کمالا الافی مظهر کون جامع الانسان

یا مبداء و مابدا من الاکوانیا مرجع یا یعود الی الرحمن

الحق بکم ینظر الی الاعیانسماک لاجل ذالک بالانسان

یا خاتم نص حکمه القرانیا لوح نصوص سوره الفرقان

لاحب بکم لوایح التوحیدنطقت بکم السنه الرحمن

فی تیه هوی الحبیب قوم یا هونادوا بندایا الهی یا هو

ما التیه و ما القوم و ما التیاهالتیه هم و ما هم الا هو

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جمال معشوق اشاره دارد و بیان کننده‌ی ارتباط عمیق عشق و اتحاد با وجود الهی است. شاعر به توصیف صفات عالی و مکاشفات معنوی می‌پردازد و بر اهمیت عشق و فنا در آن تأکید می‌کند. او در ادامه به تأثیر عشق بر روح و قلب انسان اشاره می‌کند و می‌گوید که برای رسیدن به مقام محبوب باید از خود بگذرد. همچنین، وی به عواقب نزول و غیبت و ارتباط انسان با خالق اشاره می‌کند و عشق را راهی برای نزدیک شدن به خداوند و درک حقیقت هستی می‌داند. در نهایت، شاعر عشق را راهی به اتحاد با خدا و درک عمیق وجود می‌داند.