شمارهٔ ۶۵ - به شاهد لغت غلغلیج، بمعنی دغدغه یعنی آنکه پهلوی کسی را یا زیر کش بر انگشت بکاوی و بجنبانی تا بخندد ۲ بیت چو بینی آن خر بدبخت را ملامت نیستکه بر سکیزد چون من فرو سپوزم بیش چنان بدانم من جای غلغلیجگهشکجا بمالش اول فتد بخنده خریش