شمارهٔ ۴۷ - به شاهد لغت فاژ،بمعنی دهان دره ۲ بیت قیاس . . . ش چگونه کنم بیا و بگویایا گذشته بشعر از بیانی و بوالحر اگر ندانی بندیش تا چگونه بودکه سبزه خورده بفاژد بهار گه اشتر