شمارهٔ ۴۷ - به شاهد لغت فاژ،بمعنی دهان دره
قیاس . . . ش چگونه کنم بیا و بگویایا گذشته بشعر از بیانی و بوالحر
اگر ندانی بندیش تا چگونه بودکه سبزه خورده بفاژد بهار گه اشتر
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
نسخهٔ ۳ · 391af2e
ساختهٔ TheRight Agency