شمارهٔ ۲۳۵
باد و گیسوی سیاه عنبریآمدی در صورت پیغمبری
شرح اسماء و صفات خویش راخواندهای بر جمله از جان آفری
بر همه اسرار غیب الغیب راکردهٔ روشن چو ماه و مشتری
قبله موجود و واجب آمدیمیکنی جان را به جانان رهبری
انبیا و اولیا در راه دینحلقه در گوش تواند از چاکری
گر نبودی تو نبودی عرش و فرشنه ملک بودی نه آدم نه پری
کوهیا نعت نبی گفتی به نظمختم شد بر تو کمال شاعری