شمارهٔ ۱۴ - مناجات
من که به حکم تو درین کارگاهاز عدم این سو ، زدهام بارگاه
به که چو آوردی و بازم بریهم به سوی خویش فرازم بری
سر مرا چون همه دانندهایباز رهانم که رهانندهای
گر چه تن من ز پی سوز راسترحمت تو از پی این روز راست
از عمل خود چو نشینم خجلذیل کرم پوش برین تنگ دل