بخش ۱۲ - وفات مریم
شناسای معانی موبد پیرچنین کرد این خبر در نامه تحریر
که چون خسرو ستد گنجینهٔ رومخلافش رومیان را گشت معلوم
چو غالب گشته بود از تیغ کین خواهنداد اندیشه را در خویشتن راه
زبانی پوزشی کان در حرم کردز مریم چند گاه آن نیز کم کرد
ز شیرین عیش مریم بود چون تلخازین کاهش فتاد آن ماه در سلخ
به تن عیسی جانش مانده بی دمتنش چو ن رشتهٔ مریم شد از غم
ز بیماری به بستر خفت ماهیو زان پس جست دیگر خواب گاهی
ملک بایست و نابایست برخاستبه صد شادی بساط ماتم آراست
دل از سودای شیرین در غم افگندبهانه بر فراق مریم افگند
به ماتم کرد پیراهن بسی چاکولیکن در هوای یار چالاک
چو شیرین دید کز خس رفته شد راهبه بی صبری شتابان گشت چون ماه
رسید آن در بی قیمت به دریاچو خور در بره و مه در ثریا
گلشن تر شد خزان را باد بنشستبه آزادی چو سرو آزاد بنشست