بخش ۵

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)۷ بیت

دلم چون به گوهر کشی خاص گشتبه دریای اندیشه غواص گشت

بهر غوطه چندان فرو ریخت درکه دریا تهی گشت و آفاق پر

نثاری کزان در برانگیختمبه درگاه پیغمبرش ریختم

من افشاندم و آسمان برگرفتعطارد ببوسید و بر سر گرفت

دریغ آمدم کاینچنین گوهریبرم تحفه در خدمت دیگری

ادب نایدم بیش ازین در ضمیرکزان سازم آرایش مدح پیر

پناه جهان دین حق را نظامره قدس را پیشوای تمام

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساساتی عمیق و عرفانی شاعر است. او از جستجوی معانی عمیق در دریاچهٔ اندیشه‌اش سخن می‌گوید و به غوطه‌وری در این افکار پرداخته است. شاعر احساس می‌کند که با به دست آوردن گوهرهای معنوی، در واقع در دریای دانش غوطه‌ور شده است. او این نغمه‌های معنوی را به درگاه پیامبر می‌ریزد و از آنچه به دست آورده، پروا دارد که مبادا این نعمت‌ها را به دیگران هدیه دهد. در پایان، او به پیروی از پیشوای الهی اشاره می‌کند و در دلش احساس کوچکی و نیاز به ادب و احترام دارد.