از ازل نوشته [۳۴-۲۶]
رباعی ۲۶بر لوحْ نشانِ بودنی‌ها بوده استرباعی ۲۷چون روزی و عمر، بیش و کم نتْوان کرد،رباعی ۲۸افلاک که جز غم نفزایند دگررباعی ۲۹ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی،رباعی ۳۰* تا خاکِ مرا به قالب آمیخته‌اند،رباعی ۳۱* تا کی ز چراغِ مسجد و دودِ کُنِشْت؟رباعی ۳۲* ای دل چو حقیقتِ جهان هست مَجازرباعی ۳۳در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی:رباعی ۳۴نیکی و بدی که در نهادِ بشر است