شمارهٔ ۴۹ ۲ بیت ای دوست! حقیقت شنو از من سخنیبا بادۀ لعل کوش، با سیمْ تنی کآن کس که جهان کرد، فراغت دارداز سبلتِ چون تویی و ریش چو منی