گنج

شماره ۷ (موناجات)

۱۰۴ بیت
یا فه‌رد ئه‌عظم، یا فه‌رد ئه‌عظم‌!یا حه‌ی یا قه‌ییووم، یا فه‌رد ئه‌عظم!
یا شنه‌وه‌ندیی ناله‌ی صوبح‌ده‌م!په‌نای به‌ندییان به‌ندیخانه‌ی غه‌م
یا فه‌ر‌از‌نده‌ی چه‌رخ موعه‌لله‌ق!یا نیگارنده‌ی نوطاق ئه‌زره‌ق!
یا بانی بونیان قوصوور و ئه‌یوان‌!ریفعه‌ت به‌خش ته‌خت هه‌فت پایه‌ی که‌یوان‌!
بی‌زاد و نه‌مر، بی‌خواب و بی‌خوه‌ر!نه عه‌ره‌ض، نه جیسم، نه روح، نه جوهه‌ر!
بینای بی‌دیده، شنه‌وای بی‌گوش!جه ئه‌سرار غه‌یب واقیف و خاموش!
بی‌هه‌متا و بی‌میثل، بی‌شه‌ریک، بی‌باک!جه عه‌یب موبه‌ررا، جه ئالایش پاک!
نه‌قشبه‌ند له‌وح صه‌حیفه‌ی هه‌ستی!نه‌شئه به‌خش جام باده‌ی سه‌رمه‌ستی!
نیظام ده‌هنده‌ی ئه‌رواح نه ئه‌جسام!ته‌رکیب کوننده‌ی ئه‌عصا نه ئه‌ندام!
به ماه و خورشید خه‌لعه‌ت به‌خش نوور!نو‌ماینده‌ی صوبح نه داجی ده‌یجور!
به‌رپا کوننده‌ی خه‌یمه‌ی بیستوونده‌وران ده‌هنده‌ی باد بی سکوون!
جه‌مین پر نوور ماه مونه‌وه‌ر!نه‌طورره‌ی گیسووی شه‌و نومایان که‌ر!
ته‌ئلیف ده‌نده‌ی چار عونصور به‌هه‌مظاهیر کوننده‌ی وجوود، نه عه‌ده‌م!
فرورنده به‌رق نه سینه‌ی سه‌حابئولفه‌ت ده‌هنده‌ی ئاتش چه نی ئاب!
شوعله به‌خش نار په‌رته‌و ئه‌فزای نوورروزی‌ده‌هنده‌ی مه‌ل و مار و موور
فه‌رمان ده‌هنده‌ی مولک و مه‌له‌کوتشه‌هه‌نشای ئیقلیم لاهووت و ناسوت
نه‌ققاش نوقووش هه‌یوولا و صووه‌رره‌ضا‌مه‌ند جه خه‌یر، با خه‌به‌ر جه شه‌ر!
ره‌هاننده‌ی نوح نه توف‌ِ طوفانخه‌لاص کوننده‌ی یووسف نه زیندان
روی ره‌شه‌ن به شه‌و، شه‌و به رو ئاوره‌رگه‌دایان به شاه، شاه به گه‌دا که‌ر!
موونس یوونس نه گیجاو غه‌م!نه کوی سه‌ره‌ندیب ره‌هنومای ئاده‌م!
هه‌مراز یووسف نه چاه که‌نعانئه‌نیس یه‌عقووب نه به‌یتولئه‌حزان!
ره‌هبه‌ر مووسی به نار شه‌جه‌ر!به ده‌م عیسی مه‌رده زینده که‌ر!
ناقه به‌رئاوه‌ر جه سه‌نگ خارا‌!ئه‌سکه‌نده‌ر جاده‌ر نه ته‌خت دارا‌!
نه‌ره‌م که‌ر به لوطف به مووسای عیمران!ئیعجاز به‌یضا و موعجیزه‌ی ثوعبان!
روباینده‌ی تاج و نه فه‌رق شاهانبه‌خشاینده‌ی جاه وه صاحیب جاهان
میفتاح ئه‌بواب خه‌زانه‌ی غه‌یبیمیشکات ضیای به‌زم لا ره‌یبی
خالق الارواح فالق الاصباحمصباح النجاح، مفتاح الفلاح!
گیرنده‌ی به‌هه‌شت جه ده‌ست شه‌ددادبه‌ر باد کوننده‌ی قه‌وم عاد وه باد
که‌و‌که‌به‌ی فیرعه‌ون غه‌رق ده‌ریار که‌ر!وه په‌شه‌ی ضه‌عیف نه‌مرود فه‌نا ده‌ر!
جا ده‌هنده‌ی جه‌م جه موغاک خاکبه‌ر ئارنده‌ی مار نه دوش ضه‌ححاک
نیگوون کوننده‌ی چه‌تر فه‌ریدوونخوسره‌و خه‌لتان که‌ر نه گیجاو هوون
جام جه‌م نه ده‌س جه‌مشید به ئاوه‌ر!که‌لله‌ی که‌یکاووس وه تووتیا که‌ر‌!
به‌رهه‌م زه‌ننده‌ی سوپای سه‌لم و تووربه‌ر باد ده‌هنده‌ی ئه‌ساسه‌ی ته‌یموور
مه‌شاطه‌ی طوغرای زولف دیز له‌یل!ره‌هنومای مه‌جنون له هه‌رده‌ی دوجه‌یل!
په‌ی خو‌سره‌و شیرین نه ئه‌رمه‌ن ئاوه‌ر!په‌ی شیرین فه‌رهاد وه بیستون به‌ر!
ره‌نگ‌ریز کالای گولناری گولاننه‌غمه‌ی نه‌وای ده‌نگ ناله‌ی بولبولان
طه‌رراز بالای توول نه چه‌مه‌نانصه‌فا ده‌هنده‌ی سینه‌ی ده‌رویشان
میسکینان نه‌واز، غه‌ریبان یاد که‌ر!بندی‌یان جه به‌ند میحنه‌ت ئازاد که‌ر
قیبله‌ی عاشقان جه که‌عبه‌، جه ده‌یرگه‌ردش ده‌هنده‌ی چه‌رخ سه‌بوک سه‌یر
مه‌بده‌ء ئیجاد کولل کائیناتسزاوار به حه‌مد مه‌و‌صووف به صیفات
هه‌م جه مساجید هه‌م جه بتخانانموئمین و کافر ثه‌نات مه‌وانان
په‌ری بی‌که‌سان تونی فریاد ره‌س‌!بالا‌ده‌س‌ِ تو‌، نی‌یه‌ن ده‌س‌ِ که‌س
یارب! به حاجه‌ات ذوالجه‌لالی ویتبه ذات و صیفات لایه‌زالی ویت
به موقه‌رربان باره‌گای عیززه‌تبه په‌رده‌داران سه‌ریر وه‌حدت
به عه‌رش و کورسی، به له‌وح و قه‌له‌مبه مه‌لائیکان خاصه‌ی موحته‌ره‌م
به ده‌فته‌ر داران دیوان لاهوتبه ذیکر ته‌وحید جه‌ر‌گه‌ی مه‌له‌کوت
به سوز ئاده‌م به دیده‌ی نمینئه‌و روجه به‌هه‌شت که‌فت نه روی زه‌مین
به خه‌لاصییی نووح جه توف طوفانبه شادیی خه‌لیل‌، روی عید قوربان
به صیدق هاروون به قورب مووسیبه پاکیی مه‌ریه‌م به ته‌قوای عیسی
به راستیی هوود به دوسیی ئیدریسبه نه‌غمه‌ی داوود، به ناله‌ی جرجیس
به ویرد یوونس، به صه‌بر ئه‌ییوببه حوسن یووسف به زاریی یه‌عقوب
به ئاوازه‌ی ذیکر ئه‌رره‌ی زه‌که‌ریائه‌ورو که نه جه‌وف شه‌جه‌ر شه‌ق کریا
به ئیخلاص پاک سه‌یید موختاربه زور بازوی حه‌یده‌ر که‌ررار
به راستی و صیدق صیددیق ئه‌کره‌مبه دین دوستیی فارووق ئه‌عظه‌م
به نیکنامی و مه‌ظلوومیی عوثمانبه شه‌هیدیی ئه‌و شاهیده‌ن قورئان
به حه‌لق ته‌شنه‌ی حوسه‌ین مه‌ظلوومبه ئه‌رواح پاک ئه‌ئیممه‌ی مه‌عصووم
به صوحف و زه‌بور، ته‌ورات و ئینجیلبه ئایه‌ی قورئان ئاوه‌رده‌ی جوبریل
به ئه‌صحاب که‌هف خواب ئالوده‌ی غارئه‌مین بین جه شر شه‌راره‌ی کوففار
به قطب الاختیار به غوث الاعظمبه رجال الغیب ئه‌وتاد عاله‌م
به بیت‌المعمور به مه‌سجید ئه‌قصیبه یثرب زه‌مین به ئه‌رض به‌طحا
به شیخ به‌صری به شیخ بایه‌زیدبه سولطان جونه‌ید شیخ ئه‌بووسه‌عید
به چه‌هارده رویش مولک هیندستانبه هه‌فت ئه‌ودالان خاصه‌ی کوردستان
به ئه‌صحاب به‌در کولل شه‌هیدانبه گشت مریدان سه‌عاده‌ت نیشان
به شه‌و بیداران عیبادت خانهبه حه‌ق ئاشنا، جه خه‌لق بیگانه
به خاک‌نشینان بادیه‌ی په‌ستیبه جورعه‌نوشان به‌زم سه‌ر مستی
به سیاه‌پوشان‌ِ سه‌ر حه‌لقه‌ی ماته‌مهووناو‌ِ ئه‌سرین مریزان نه چه‌م
به قه‌ده‌ح نوشان جورعه‌ی صه‌بووحیبه توبه‌کاران توبه‌ی نه‌صووحی
به یاهوو یاهووی ئه‌ودلان به‌ربه ناله‌ی پیران واده‌ی سوب سه‌حه‌ر
به سوز سینه‌ی سه‌فته دروونانبه ئاب دیده‌ی دل پر جه هوونان
به قه‌له‌نده‌ران مه‌ست و مه‌یخانهمکیشان نه دل نه‌عره‌ی مه‌ستانه
به عیشق ره‌ندان سه‌رمه‌ست و مه‌دهوشبه جام باده‌ی پیر مه‌ی‌فروش
به سوز سینه‌ی سفته‌ی ده‌رویشانبه ئاب دیده‌ی دل پر جه ریشان
به دوردی که‌شان به‌زم ئیراده‌تبه گوشه‌گیران کونج قه‌ناعه‌ت
به بانگ حه‌ججاج، به ئاب زمزه‌مبه له‌حن ئینجیل به طه‌وف حه‌ره‌م
به ته‌ئثیر صه‌وت قاری قورئانانبه صه‌دای ناقووس نه‌وای ره‌هبانان
به سه‌حه‌ر خیزیی ساکنان ده‌یربه دوعای پیران عاقیبه‌ت وه‌خه‌یر
به صه‌فای سینه‌ی صوفیان صافبه ذیکر شیخان جامع الاوصاف
به سه‌ر گه‌شته‌گان وادیی حه‌یرانیمه‌که‌ران نه رای حه‌ق جان‌فشانی
به سه‌ر گه‌ردانیی که‌لپوس وه پیلاننه بادیه‌ی عیشق ویل ویل مه‌گیلان
به عیش سینه‌ی صاف ده‌رویشانبه سوز ده‌روون یاهوو مه‌کیشان
به کونه‌پوشان کونج خه‌راباتجه نیمه‌شه‌وان موانان حاجات
به ره‌قص و سه‌ماع وه‌جد ئه‌هل حالمه‌وینان وه چه‌م جه‌مین ویصال
به حیکمه‌ت واتان سیرر ئیلاهیجه ئه‌سرار غه‌یب مه‌دان گه‌واهی
به توبه‌کاران جه گشت ویه‌ردهبه بی‌وه‌فاییی دنیا په‌ی به‌رده
به عه‌دل شاهان ره‌عییه‌ت په‌روه‌رکه‌س جه په‌ناشان نه‌دیه‌نش زه‌ره‌ر
به سه‌یل ئه‌سرین ئه‌بر نه‌و به‌هاربه شوعله‌ی ده‌روون به‌رق شه‌ره‌روار
به سه‌رئاویزیی به‌ره‌زای به‌رزانبه له‌ره‌ی ئه‌ندام توول قه‌لوه‌زان
به گونای ره‌نگین گولان وه‌هاربه ناله‌ی حه‌زین بولبولان زار
به داغ ده‌روون سپی گولالانبه‌یداشان ماوان وینه‌ی ئه‌ودالان
به وه‌فای له‌یلی‌، به عیشق مه‌جنوونبه ناله‌ی کوکه‌ن نه پای بیستوون
به جیلوه‌ی بتان شوخ مه‌هجه‌مینمنمانان جه‌مال جیهان ئافه‌رین
به غه‌مزه‌ی جادووی سورمه‌سای جانانلیقای سوبحانی به خه‌لق مه‌نمانان
به ذیکر مورغان به یاهوو یاهووموانان «یا من لیس الا هو‌»
یا شا! جه ده‌رگات ئیدمه‌ن ره‌جاببخ‌خشی گونای به‌نده‌ی روو سیا
من که سه‌ر حه‌لقه‌ی گونا‌کارانمسه‌ر توق جه‌رگه‌ی شه‌رمه‌سارانم
سه‌ر تا پا غه‌ریق لوججه‌ی عیصیانمسفته‌ی نائیره‌ی نار حیرمانم
شه‌رط ئه‌مر توم وه جا ناوه‌رده‌نجه ته‌قصیراتم ته‌قصیر نه‌که‌رده‌ن
هه‌ر چیوه‌م که‌رده‌ن جه نافه‌رمانینادانیم بیه‌ن، توویت مه‌زانی
ئه‌ر مسو چینم، ئه‌ر به‌خشیم گوناهره‌ضام ره‌ضای تون‌، الحکمُ لله
یه‌ک ئه‌مجار به لوطف ببه‌خشه‌م گوناهاستغفرالله، استغفرالله
جورمم بی‌حه‌ده‌ن، گونام بی‌شومار‌«رب نجنی من عذاب النار‌»
نه‌که‌ری مه‌حرووم به‌نده‌ی رووسیاه‌«ولا تقنطوا من رحمة الله‌»
بار عیصیانم کوکو بیه‌ن جه‌میا غافر الذنب فاغفرلی و ارحم
نیازم ئیده‌ن یا حه‌ی، یا قه‌ییومخالید جه ده‌رگات نه‌که‌ری مه‌حرووم