قطعه شماره ۲۲

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیه: م۶ بیت

ای شده در دهر به دانش علموی زده بر مهر ز عنبر رقم

نامه اندوه زدایت رسیدشکوه کنان از من و رنج و الم

سلسله اش مرغ روان را چو دامرایحه اش اخگر دل را چو دم

در حق تو نیست قصوری مرالیک، به آن جان عزیزت قسم

هوش نبد در دم باز آمدنرفت ز یادم که به خدمت رسم

هست بسی کار به بی اختیارنیست نهان نکته جف القلم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ذکر علوم و دانش پرداخته و از نامه‌ای که حاوی اندوه‌هایش است، یاد می‌کند. او از رنج‌ها و مشکلاتش شکایت کرده و بیان می‌کند که عشق و محبت به محبوبش مانند دام مرغی است که او را گرفتار کرده است. شاعر بر بی‌گناهی خود تأکید می‌کند و سوگند می‌خورد که در بازگشت به محبوبش، فراموشی بر او عارض شده و نتوانسته است به او خدمت کند. او همچنین اشاره می‌کند که بسیاری از کارها به ناخواسته انجام می‌شود و نکته‌های پنهانی در نوشتن وجود دارد.