قطعه شماره ۲۰
از روم تا به هند گرفتیم جان به کفبهر نثار مرقد شه بوعلی شرف
بر وی قسم به جان عزیز مبارزشکاندر وفاش کرد جوانی خود تلف
هست این غلام را به درش حاجت عظیملطفی کنند و باز رهانندش از اسف
باشد در آستانش امید شفاعتیدر حضرتی که یافت ازو هند صد شرف
یمضی علی الصلاح من العمر مابقییاوی الی الفلاح من الذنب ماسلف
شاهی به چشم خشم به بحر اربنگرد گهیبر روی آفتاب شمارد دو صد کلف
نسبت به اعتناش خزف بهتر از گهربا قوت غناش گهر کمتر از خزف
در چشم اهل دیده، مسماش همچو اسمآئینه ایست عکس نمای شه نجف
خالد خموش، هر چه تو گوئی به طرز شعربی دولتان مبالغه دانندش و صلف