گنج

شمارهٔ ۶۹

۲ بیت
با لعل لب تو آب حیوان آبیستوز دفتر حسنت مه تابان بابیست
زلف سیهت بخواب می دیدم دوشتا خود چه شود که بس پریشان خوابیست