گنج

شمارهٔ ۲۲۹

۲ بیت
ای دانه ی خال سیهت دام دلموی پسته ی تنگ دهنت کام دلم
گم گشت در ایام غمت نام دلمتا خود بکجا رسد سرانجام دلم