گنج

شمارهٔ ۲۱۹

۲ بیت
ساقی بده آن باده که خون شد جگرمباشد که بمی ز دست غم جان ببرم
گر خلق جهان بکشتنم برخیزندمی وا خورم وز هیچ کس وا نخورم