گنج

شمارهٔ ۲۱۶

۲ بیت
یک چند مقیم کُنج میخانه شدیمیکچند بزهد و توبه افسانه شدیم
تا دست دل اندر سر زلف تو زدیماز پای در آمدیم و دیوانه شدیم