گنج

شمارهٔ ۲۱۳

۲ بیت
ای لفظ تو آب برده از دُرّ یتیمخلق تو نشانده باد انفاس نسیم
وه وه که قیامتست شور سخنتهر چند قیامت نبود پیش حکیم