گنج

شمارهٔ ۱۶۹

۲ بیت
زلف بت من گفت که در دور قمرمائیم کشیده ماه را در چنبر
خطّش ز کناره ئی برون آمد و گفتبربسته دگر باشد و بر رسته دگر