گنج

شمارهٔ ۱۴

۲ بیت
آن سرو سهی چون قدح می بگرفتاز آتش می برگ گلش خوی بگرفت
بیچاره دل ریش من سوخته راآن دلبر ماه چهره اُلجی بگرفت