گنج

شمارهٔ ۱۱۶

۲ بیت
گر مهر رخت خیمه بر افلاک زنددُرّاعه ی نیلگون فلک چاک زند
سلطان سپهر زان برآید هر روزتا پیش رخ تو بوسه بر خاک زند