شمارهٔ ۲۰ - فی مدح الصاحب الاعظم رکن الحق و الدین عمید الملک
مهدی ثانی عمید الملک رکن داد و دینایکه دوزخ ز آتش قهرت شراری بیش نیست
شیر چرخ چنبری کاقصای عالم صید اوستکمترین سگبان خیلت را شکاری بیش نیست
نه فلک کز هفت کشور بر سر آمد در علوز آستان قبّه قدرت غباری بیش نیست
پاسبان هفتمین طارم که کیوان نام اوستبر جناب بارگاهت پرده داری بیش نیست
ترک خنجرکش که بر پنجم فلک خنجر کشدروز کین از لشکرت خنجر گزاری بیش نیست
شهسوار قصر زنگاری که شاه انجمستاز سپاهت کمترین ابلق سواری بیش نیست
ماه نو با نعل شبرنک تو دارد نسبتیورنه اندر گوش گردون گوشواری بیش نیست
سرور از آن بختیان کارند خرج مطبختهفت گردونرا که می بینی قطاری بیش نیست
ابر و دریا را که با دست تو نسبت می کننداز محیط فیض انعامت بخاری بیش نیست
عالمی مستغرق دریای انعامت ولیکحاصل این بنده گوئی انتظاری بیش نیست
آفتاب ار سرخ بر می آید از مشرق رواستکز فروغ نور رایت شرمساری بیش نیست
چرخ اگر درّاعه نیلی بپوشد گو بپوشزانک بر مرگ حسودت سوگواری بیش نیست
نحس اکبر بر سپهر از سهم تیغ هندیتهندوی سرگشته بر نیلی حصاری بیش نیست
دشمنت گر فی المثل بر تخت باشد تحت تستزانک تختش از سر تحقیق داری بیش نیست
باد فرمانت مدار مرکز علوی از انکچرخ را بر مرکز سفلی مداری بیش نیست