گنج

شمارهٔ ۸۹

۲ بیت
عیبم مکن ای خواجه که تا من هستمبی جان و بدن، قائم و بی مِی، مستم
مانند خضر زندهٔ جاوید شدمچون دست ز آب زندگانی شستم